Tuesday, September 3, 2013

Η αριστερά βοήθησε μέχρι και την Σταυρούλα Χριστοφιλέα να βολευτεί, και τώρα ούτε καν κάνει αυτοκριτική

-"Ναι μωρέ, μια χαρά πέρναγα στη ΝΕΤ τόσα χρόνια κάνοντας ανεγκέφαλη κρατική προπαγάνδα -  μετά, όταν με απέλυσαν, το έπαιξα "μάχιμη" ώστε να εκμεταλλευτώ τους διαδηλωτές που διαδήλωναν (και) για πάρτυ μου, και μετά ξαναχώθηκα σε μια θεσούλα στη νέα ΔΤ και άντε γειά!"

Πριν μερικούς μήνες, η αριστερά τάχθηκε σχεδόν στο σύνολο της 100% υπέρ των εργαζόμενων της ΕΡΤ, όταν αυτοί απολύθηκαν και άρχισαν να κάνουν "ανένδοτο αγώνα εναντίον της κυβέρνησης".

Προσωπικά, είχα γράψει τότε κάτι διαφορετικό για το θέμα, διότι ήταν φανερό (τουλάχιστον σε εμένα) ότι αρκετοί (όχι όλοι βέβαια) από αυτούς τους εργαζόμενους ήταν λαμόγια, κομματικά φερέφωνα, αδιάφοροι ή και άσχετοι/αμόρφωτοι άνθρωποι, που σε καμία περίπτωση δεν αξίζουν την αλληλεγγύη μας, διότι δεν έχουν τίποτα το αξιόλογο να πουν και να προσφέρουν στον εργάτη.

Βέβαια, "όλοι αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία", και πράγματι εμείς οφείλουμε να καλούμε τους πάντες να ταχθούν με το μέρος μας, ή έστω να κάνουν κάποια μικρά βήματα προς τη δική μας κατεύθυνση. Δυστυχώς όμως, πάμπολλοι από αυτούς τους "ηρωικούς" και "αγωνιστές" εργαζόμενους τους ΕΡΤ δεν ασχολούνταν με τίποτα άλλο στις εκπομπές τους εκτός από τον εαυτούλη τους, δείχνοντας ανάγλυφα το πόσο σάπιοι είναι.

Παρόλα αυτά, η αριστερά τους στήριξε 100%, χωρίς καμία ουσιαστική κριτική. Άρχισε να αναμεταδίδει το πρόγραμμα της ΕΡΤ, να της το διαφημίζει (παρότι το περιεχόμενο ήταν φτωχό και εντελώς αυτο-αναφορικό), και μάζεψε ένα σωρό αριστερούς αγωνιστές (και όχι μόνο) που ξεροστάλιαζαν κάθε βράδυ έξω από το μέγαρο της ΕΡΤ για χατήρι των εργαζόμενων της ΕΡΤ [η αλήθεια είναι βέβαια ότι πολλοί από αυτούς ξεροστάλιαζαν για να αντιταχθούν στην ωμότητα και τον αυταρχισμό της κυβέρνησης, και αυτό είναι όντως σωστό και αξιέπαινο).

Προσωπικά, τότε είχε γράψει κάποια κείμενα για το θέμα αυτό (πχ εδώ και εδώ - προτείνω να διαβάσετε και τα δύο άρθρα, το δεύτερο είναι μάλλον καλύτερο, αλλά το πρώτο έχει πολύ ενδιαφέροντα σχόλια, ενδεικτικά του πόσο πολύ η αριστερά στήριζε τυφλά τους εργαζόμενους της ΕΡΤ, και "την έλεγε" σε εμένα).

Στα κείμενα μου, έλεγα τότε (πχ) ότι:
"... Προσωπικά, δεν είδα πολύ ΕΡΤ αυτές τις ημέρες, διότι δεν είχα χρόνο (φαίνεται άλλωστε και από τις ελάχιστες και σποραδικές αναρτήσεις που έκανα). Ακόμα και εγώ όμως είδα ότι την ίδια ώρα που η αριστερά αποθέωνε τους "ηρωικούς" εργαζόμενους της ΕΡΤ, μερικοί εξ αυτών έβγαζαν στο "απεργιακό" δελτίο την Έλλη Στάη και ένα πάνελ με διάφορα λαμόγια. Αλλά αυτό δεν είναι παρά ένα παράδειγμα του ότι η "γραμμή" πολλών από αυτούς που η αριστερά υπερασπίζεται είναι εντελώς υπέρ του κράτους, ακόμα και τώρα που το κράτος του απολύει. Και αν γκρινιάζουν, είναι για να πιέσουν το κράτος για να τους ξαναπροσλάβει, ή να διαπραγματευτούν καλύτερα την επαναπρόσληψη τους από μια ενδεχόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (την οποία προσμένουν πολλά "εναλλακτικά" μέσα, τηλεοπτικά και μη, για να τσιμπήσουν και αυτά κάποια επιδοτησούλα. Ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε).

Αυτοί λοιπόν οι "ηρωικοί' δημοσιογράφοι, που τόσο καιρό υπάκουαν πλήρως στα αφεντικά τους, τώρα εκμεταλλεύονταν ασύστολα την αριστερά, ώστε να βελτιώσουν τη θέση τους, και έφτασαν στο σημείο να κάνουν "απεργιακό δελτίο" επί μέρες χωρίς να λέμε τίποτα άλλο εκτός από το δικό τους θέμα, λες και μόνο αυτοί έχουν προβλήματα στην Ελλάδα ή διεθνώς. Και όχι τίποτα άλλο, αλλά είναι και δημοσιογράφοι, δηλαδή υποτίθεται ότι βγάζουν το ψωμί τους αναφέροντας ειδήσεις και κάνοντας αναλύσεις από όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα και διεθνώς (αλλά μόνο όταν πιέστηκαν άρχισαν και το κάνουν, και μάλιστα όχι όλοι και όχι και τόσο πολύ, με αποτέλεσμα ακόμα και μερικοί αριστεροί να γκρινιάξουν - πάλι καλά, αλλιώς θα άρχιζα να πιστεύω ότι είναι τυφλοί και κουφοί, και γι' αυτό δεν αντιδρούν καθόλου σε αυτό που βλέπουν και ακούνε).

Ακόμα και το pressproject, το ιντερνετικό μέσο που αναμετέδιδε το σήμα της ΕΡΤ στο δίκτυο, έφτασε τελικά στο σημείο να γκρινιάξει, διότι διαπίστωσε ότι τόσες μέρες βοηθούσε την ΕΡΤ, και στο τέλος μερικοί ήθελαν να τους πετάξουν έξω - εδώ ένα status που ανέρτησαν στο facebook:
Θα το πούμε, κι ας παρεξηγηθεί: Το TPP τις πρώτες ώρες κράτησε ζωντανό το σήμα της ΕΡΤ όταν έπεφτε μαύρο. Έκανε και μερικές «χαριτωμενιές» σε σχέση με την αναμετάδοση πολλαπλών καναλιών που ουσιαστικά έδωσαν στην ΕΡΤ ποσοστά «αυτοδυναμίας» στο μερίδιο τηλεθέασης (έστω και ιντερνετικώς). Απόψε, μόλις ακούστηκε η είδηση της απόφασης του ΣτΕ, ήρθε άνθρωπος και μας είπε «μπορείτε τώρα να μαζέψετε τα καλώδιά σας από εδώ;». Ατάκα έτερης υπαλλήλου: «Επιτέλους, θα εκπέμψουμε σαν άνθρωποι»...
Μη βιαστειτε να γυρίσετε στο 2%, σας ικετεύουμε. Ελπίζουμε να κάνουμε λάθος
Εδώ και κάτι ακόμα, που μάλιστα διαπίστωσα ότι άρεσε σε πολύ κόσμο ως κείμενο, και κανένας δεν έκανε κριτική: Πρόκειται για ένα άρθρο του κεντροαριστερού δημοσιογράφου Άρη Χατζηστεφάνου, ο οποίος μας λέει -ανάμεσα σε άλλα- και το εξής:
Αν όμως η ΝΕΤ γίνει ΕΤ3, αν δώσει το μικρόφωνο στην κοινωνία και κάνει αυτό που ξέρει πολύ καλά να κάνει – σωστή δημοσιογραφία – η πτώση της κυβέρνησης και μαζί του μνημονίου είναι θέμα ημερών. Αν περιμένει έτοιμες λύσεις από τα μεγάλα συνδικάτα και τα κόμματα της αντιπολίτευσης οι μέρες της είναι μετρημένες. Αυτά υπάρχουν για να διατηρούν το status quo και το απέδειξαν σε κάθε ευκαιρία μέχρι στιγμής. Σε αυτή την περίπτωση δεν θα έχει προδώσει μόνο τον εαυτό της αλλά το αγαθό που της εμπιστεύτηκε όλη η Ελλάδα – τη δημόσια ενημέρωση.
Ξέρω ότι το να κάνεις κριτική στην αριστερά, στο Χατζηστεφάνουν, κτλ είναι "ταμπού" (η αριστερά δεν επιδέχεται και πολύ κριτική ούτε στον εαυτό της, ούτε στις ιερές της αγελάδες).

Αλλά εντάξει, εγώ έτσι κι αλλιώς δεν περιμένω πλέον και πολλά από την αριστερά, σε οποιαδήποτε μορφή και έκφανση της, οπότε δε με νοιάζει το τι θα ακούσω. Άλλωστε, όταν ήταν να με ακούσουν για την επερχόμενη κρίση ή τώρα για τον επερχόμενο υπερπληθωρισμό του δολαρίου, κτλ, δε βλέπω κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, οπότε έτσι κι αλλιώς δε περιμένω τίποτα για το άμεσο τουλάχιστον μέλλον (και γι' αυτό γράφω πλέον και περισσότερο για διεθνή, ή για πιο μακροπρόθεσμα οικονομικά θέματα, ενέργεια, χρυσό, κτλ, ώστε να μπουν τουλάχιστον κάποιες βάσεις για το μέλλον, να υπάρξει δηλαδή μια βελτιωμένη αριστερά τα επόμενα χρόνια, γιατί προς το παρόν δεν υπάρχει και τίποτα της προκοπής, πέρα από κάποιες εξαιρέσεις. Όχι ότι εγώ τα ξέρω όλα, αλλά πάντως δεν είμαι και τόσο πίσω από τις εξελίξεις όσο οι περισσότεροι, που ούτε ξέρουν και -κυρίως- ούτε θέλουν να μάθουν).

Τέλος πάντων, επανερχόμενος στο άρθρο του Χατζηστεφάνουν, προσπερνώ τις μεγαλοστομίες περί πτώσης της κυβέρνησης και του μνημονίου μέσα σε λίγες μέρες (sic), και πάω κατευθείαν στο κομμάτι με bold:

Σύμφωνα λοιπόν με το Χατζηστεφάνου, η ΝΕΤ "ξέρει πολύ καλά να κάνει σωστή δημοσιογραφία".

Δε γνωρίζω σε ποιο παράλληλο σύμπαν ζει ο Χατζηστεφάνου, αλλά στο σύμπαν που ζω εγώ η ΝΕΤ κάνει προπαγάνδα υπέρ του κράτους εδώ και χρόνια (από πάντα).

Άλλωστε, αυτός είναι ο "εργοδότης" της: Το κράτος αποφασίζει τις προσλήψεις, το κράτος πληρώνει τους μισθούς, κτλ, και προφανώς έχει φροντίσει να προωθεί τα συμφέροντα του μέσα από τις συχνότητες της ΕΡΤ.

Υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις, δεν είναι όλοι οι δημοσιογράφοι το ίδιο (πχ ο Εξάντας είναι καλή εκπομπή, και είμαι σίγουρος ότι θα υπάρχουν κι άλλες, παρότι προσωπικά δε βλέπω τηλεόραση και δεν τις ξέρω).

Αλλά το να προσπαθεί κανείς να ηρωοποιήσει τους δημοσιογράφους της ΕΡΤ πάει πολύ - πώς είναι δυνατόν να πάει μπροστά μια αριστερά που στην προσπάθεια της να υπερασπιστεί κάποια πράγματα...καταλήγει να κάνει το άσπρο μαύρο και να υποτιμά τη νοημοσύνη μας, προσπαθώντας να μας πείσει ότι η ΝΕΤ "ξέρει πολύ καλά να κάνει σωστή δημοσιογραφία".

Είναι να γελά κανείς (ή να κλαίει) με αυτά που διαβάζει , καθώς οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ απέδειξαν ότι ακόμα και όταν απολύθηκαν, πολλοί από αυτούς δεν βρήκαν ούτε μία κουβέντα να πουν για την υπόλοιπη κοινωνία, πόσο μάλλον για διεθνείς εξελίξεις.

Δηλαδή πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους έκαναν επί χρόνια κρατική προπαγάνδα, και όταν απολύθηκαν άρχισαν να μιλάνε μόνο για τα δικά τους προβλήματα, έβγαλαν μέχρι και στη Στάη στο "απεργιακό τους δελτίο", και η αριστερά προσπαθεί να μας πείσει ότι η ΝΕΤ "ξέρει πολύ καλά να κάνει σωστή δημοσιογραφία".

Ρε σύντροφοι, εντάξει, το καταλαβαίνω ότιη μάχη της ΕΡΤ είχε ευρύτερες διαστάσεις, και έπρεπε να στηριχθεί (το ανέφερα άλλωστε και παραπάνω).

Αλλά με το να κάνουμε το μαύρο άσπρο δε βοηθάμε το πράγματα - κάθε άλλο.

Γι' αυτό και εγώ λέω για μία ακόμα φορά ότι αν θέλετε όντως "σωστή δημοσιογραφία", ενισχύστε αυτούς που όντως μπορούν και θέλουν να την κάνουν. Αλλιώς, καθίστε να βλέπετε ΝΕΤ και να μένετε χωρίς γνώση (πόσο μάλλον ανάλυση) των γεγονότων. Μην απορήσετε όμως αν έτσι τελικά καταλήξετε να μείνετε πίσω από τις εξελίξεις και μετά να τρέχετε και να μην προλαβαίνετε..."
---

Τώρα λοιπόν ξαναφέρνω το θέμα αυτό στην επιφάνεια, διότι μου έστειλαν ένα άρθρο με τα "κατορθώματα" μιας δημοσιογράφου της ΕΡΤ, της Σταυρούλας Χριστοφιλέα, που όταν είχε απολυθεί, έκλαιγε (κυριολεκτικά) μπροστά στις κάμερες, και καλούσε καθημερινά την κυβέρνηση "να αποκαλύψει ποια είναι τα πραγματικά λαμόγια που τρώνε τα λεφτά".

Εκ πρώτης όψεως, η "καταπληκτική" αυτή δημοσιογράφος φαίνεται να άξιζε τη συμπαράσταση που είχε από την αριστερά, διότι έστω και αργοπορημένα, άλλαξε μυαλά.

Μόνο που τώρα που την ξαναπροσέλαβαν στη ΔΤ που δημιούργησαν και βολεύτηκε, ξέχασε το σύντομο αυτό "φλερτ" που είχε με τους διαδηλωτές, και ξανάρχισε τη γνωστή φιλοκυβερνητική προπαγάνδα.

Ναι σύντροφοι, όσο και αν σας κακοφαίνεται, η Σταυρούλα σας χρησιμοποίησε, και μετά σας πέταξε σαν στημένα λεμονόκουπα. Το ξέρω ότι πονάει, και το ξέρω επίσης ότι δε θέλετε να το σκέφτεστε, ούτε θέλετε να το ακούτε αυτό από εμένα.

Αλλά θα πρέπει -επιτέλους- να κάνουμε και λίγη αυτοκριτική.

Ήταν σωστή ή λάθος η απόφαση να στηρίζουμε "τους πάντες"; Εγώ λέω ότι ήταν λάθος (και το έλεγα αυτό από την αρχή, δεν το λέω μόνο τώρα, κατόπιν εορτής).

Αντιγράφω μάλιστα, για δεύτερη φορά, αυτό που έλεγα και τότε:
[...] η "γραμμή" πολλών από αυτούς που η αριστερά υπερασπίζεται είναι εντελώς υπέρ του κράτους, ακόμα και τώρα που το κράτος του απολύει. Και αν γκρινιάζουν, είναι για να πιέσουν το κράτος για να τους ξαναπροσλάβει, ή να διαπραγματευτούν καλύτερα την επαναπρόσληψη τους από μια ενδεχόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (την οποία προσμένουν πολλά "εναλλακτικά" μέσα, τηλεοπτικά και μη, για να τσιμπήσουν και αυτά κάποια επιδοτησούλα. Ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε).

Αυτοί λοιπόν οι "ηρωικοί' δημοσιογράφοι, που τόσο καιρό υπάκουαν πλήρως στα αφεντικά τους, τώρα εκμεταλλεύονταν ασύστολα την αριστερά, ώστε να βελτιώσουν τη θέση τους, και έφτασαν στο σημείο να κάνουν "απεργιακό δελτίο" επί μέρες χωρίς να λέμε τίποτα άλλο εκτός από το δικό τους θέμα, λες και μόνο αυτοί έχουν προβλήματα στην Ελλάδα ή διεθνώς. Και όχι τίποτα άλλο, αλλά είναι και δημοσιογράφοι, δηλαδή υποτίθεται ότι βγάζουν το ψωμί τους αναφέροντας ειδήσεις και κάνοντας αναλύσεις από όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα και διεθνώς [...]
Μερικοί έχουν μπερδέψει τον κομμουνισμό με τη φιλανθρωπία, και τον Μαρξ με τη Μητέρα Τερέζα. Αυτοί οι άνθρωποι, ίσως να έχουν και "καλές προθέσεις", και άρα αξίζει ίσως να τους βοηθήσουμε να πάνε ένα βήμα παραπέρα. Αλλά αυτό που ΔΕΝ πρέπει σε καμία περίπτωση να κάνουμε είναι να δεχτούμε την άποψη τους, ή να την πλασάρουμε ως..."μαρξισμό", "κομμουνισμό", ή ξέρω και εγώ τι άλλο (ΕΛΕΟΣ).

Για να μην έχουμε άλλες Σταυρούλες να μας κοροϊδεύουν μέσα στα μούτρα μας, θα πρέπει η αριστερά να απαλλαγεί από τα πρόσωπα και τις νοοτροπίες εκείνες που θέλουν να την μετατρέψουν σε φιλανθρωπική οργάνωση, που μοιράζει "αλληλεγγύη σε όλους"...

Ξαναγράφω αυτό που έλεγα για τη δημοσιογραφία τότε, και προφανώς έχει ευρύτερες προεκτάσεις και σε άλλους κλάδους:
[...] αν θέλετε όντως "σωστή δημοσιογραφία", ενισχύστε αυτούς που όντως μπορούν και θέλουν να την κάνουν. Αλλιώς, καθίστε να βλέπετε ΝΕΤ και να μένετε χωρίς γνώση (πόσο μάλλον ανάλυση) των γεγονότων. Μην απορήσετε όμως αν έτσι τελικά καταλήξετε να μείνετε πίσω από τις εξελίξεις και μετά να τρέχετε και να μην προλαβαίνετε [...]
ΠΡΙΝ: Η Σταυρούλα, όταν "έδινε τη μάχη μαζί μας" (γιατί ήταν απολυμένη):

ΜΕΤΑ: Η Σταυρούλα βολεύτηκε, βρίσκοντας μια θέση παρουσιάστριας στη νέα ΔΤ, οπότε τα ξέχασε όλα και τρώει και πίνει "στην υγειά των κορόιδων" που κάθονταν και τη στήριζαν: